Uit de eindexamencatalogus
“In de verte floot de sleepboot; zijn roep klonk over de brug, over een boog, nog een boog, de sluis, een andere brug, ver, hoe langer hoe verder. Hij riep alle aken van de rivier om naar hem toe te komen, allemaal, en de hele stad, en de hemel en al het land, en ons, alles voerde hij mee, ook de Seine, alles, want hij wilde niet dat iemand er nog over sprak.”*
Mijn docente Ivonne Zijp schreef:
“ Haar foto’s bevatten handgemaakte onderdelen zoals ruimtelijke sculpturen of fotomontages, hierdoor ontstaat een eigen beeldtaal. Deze beelden zijn niet flitsend mooi maar, juist confronterend, verontrustend en eigenaardig. Men treft chaos aan in haar werk en zij geeft de toeschouwer ruimte om te verdwalen, op zoek naar een eigen interpretatie.
Ze gaat confrontaties aan met de mens. Zij laat niet alleen de mooie dingen zien maar zoekt de verborgen, verhulde eigenschappen van de mens op. Lelijkheid en schoonheid gaan hand in hand.”
* Reis naar het einde van de nacht. Louis Ferdinand Celine