Maaike Alma

Augustinusga, 1943
Reizen, kijken, onderzoeken en registreren is voor het werk van Alma essentieel. Zij onderzoekt de aarde, het landschap, de ruimte en het leven. Daarbij raakt Alma gefascineerd door tegenstellingen en paradoxen. Zijn de dingen werkelijk zoals ze zijn? Iets wat oneindig lijkt is tegelijk eindig. De begrippen lichtheid en zwaarte, groot en klein, zichtbaar en onzichtbaar zijn hierbij van toepassing. Het werk van Alma is uitgesproken, helder, weerbarstig en complex met een zowel realistische als abstracte beeldtaal. Het figuratieve of abstracte is niet van wezenlijk belang, in eerste instantie trekken de werken aandacht door hun vorm, kleur en materiaalgebruik.
Op haar reizen maakte Alma aantekeningen en schetsjes die ze in haar atelier weer uitwerkt. Daarnaast maakt ze gebruik van foto’s en video’s en gebruikt ze deze ook als vertrekpunt bij het werk. Beelden van miljoenen lichtjaren van ons verwijderde objecten plukt Alma van het internet en zet die om in schilderijen of koperdruk.