De schilderijen van Karin Hoogesteger verbeelden haar constante zoektocht naar de werkelijkheid achter de werkelijkheid. Mensen zijn altijd het onderwerp van haar werk, en in het bijzonder het kind, omdat de vorming van onze ‘werkelijkheid’ zoals wij die kennen, al begint in de vroege jeugd.
Het ‘stelsel’ (de maatschappij) waarin wij leven wordt ons tijdens ons kindzijn reeds ingeprent zodat wij tegen de tijd van onze volwassenheid, niet anders meer weten.
Deze personen op de doeken gebruikt ze als katalysator waarmee de toeschouwer zich kan identificeren en zo wordt meegetrokken in de zoektocht naar de abstractie van de schepping en de oorsprong van de emotie in zichzelf.

De schilderijen bestaan uit een bepaalde gelaagdheid, meestal acryl in combinatie met potlood, dan weer gemengd met houtskool, inkt of chinees rijstpapier. Het liefst werkt ze op het pure linnen omdat dat voor haar symbol staat voor het ‘naakte’ zelf... niet ‘voorgeprepareerd’ maar zonder bewerkt laagje (gesso).
Karin Hoogesteger volgde de kunstacademie ArtEZ in Kampen, thans Zwolle.