
De prozaïsche onderwerpen (gebouwen, straten, stoplichten die altijd op rood staan, bushokjes, verkeersborden en lantaarnpalen, een eenzame auto, spiegelende ramen) zijn slechts de aanleiding voor het beeld. Door middel van de sfeer, het licht en een afgewogen compositie probeer ik evenwicht en samenhang te creëren in de drukte en rommeligheid van de stadse realiteit.
